-
Recent Posts
Archives
- October 2010
- March 2010
- November 2009
- October 2009
- September 2009
- June 2009
- September 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- November 2007
- October 2007
- September 2007
- July 2007
- April 2007
- March 2007
- February 2007
- January 2007
- December 2006
- October 2006
- September 2006
- August 2006
- July 2006
- June 2006
- May 2006
- April 2006
- March 2006
- February 2006
- January 2006
- December 2005
- November 2005
- October 2005
- September 2005
- August 2005
- May 2005
Categories
Meta
Monthly Archives: September 2009
Im breaking
笑着说自己得了抑郁症,没有人相信,仿佛若我得了,天下便没人不抑郁了似的 人们只相信眼睛看到的东西,而不知这貌似真实的存在却是欺骗的根源 我看不到自己憔悴的面容,只听见心底嘤嘤的悲泣 看见我的人,不相信我的抑郁,可是网络那头只见到我的文字的人,又会如何想呢? 在心头筑起高高的墙,误以为可以安之若素 却在崩溃的那刻,才醒悟其实是桎梏自己的壁垒 忘记了欢喜,忘记了悲伤,更忘记了什么是坚持和理想 在同一具皮囊下,早已不是相同的灵魂 心甘情愿的忙碌着,因为害怕停下来的空虚 想就这样一路的走下去,不回头看来时的路 却总有很多艰难的抉择,不得不痛苦的思索 那些所谓的结果,在发生之前就早已注定 我终于崩溃了 我愿意随着音乐,让我的情绪静静的流淌 终于可以放声哭出来 却再也不能表里如一的生活
Posted in Uncategorized
9 Comments